Seriam content de vòstra preséncia pel moment commemoratiu d'omenatge a Dòna Guirauda; aquesta commemoracion es estada lançada en 1971 per Fernand Gaulhet, eminent occitanista e ancian president de la societat arqueologica de Lavaur.

Cada annada fasem omenatge a l'anciana castelana de Lavaur, vassala dels Trencavel, els-meteisses alara vassals del Rei d'Aragon, per sa practica del Paratge Occitan; dins sa vila albergava atanplan catolics que josius, 'cathares' o musulmans. Refusèt l'ofèrta infama del Simon de Montfòrt de liurar aquestes 'hérétiques' en escambi de sa vida: 400 'hérétiques' son estats matats ailàs sul cremal lo mai grand de la crozada, 80 cavalièrs son passats per l'espasa. Per èla, foguèt getada viventa al fons del potz e emplenat de peiras...

Una peira, venguda d'Aragon, levada en 1995 sul luòc de l'ancian castèl, tòrna remembrar aqueste episòdi tragic de la crozada per una inscripcion "aquí lo pòple occitan perdèt son independéncia, mas al cap de set cents ans lo laurel verdejarà"; preparem benlèu la 800ena commemoracion, en aprigondir la significacion del laurièr ara quasi-centenari ...

La cançon de la crozada explica d'èla que «digun tornèt d'en çò d'èla sense recrubar»; vaquí perqué, aprèp un recuelhament a la peira quilhada, bailarem l'ospitalitat als convidats: sètz convidats de partatjar ambe nosautres [totas las bandièras dels pòbles mesprezats son planvengudas], per fins que lo dòl daissa un luòc a la calor de l'amistat, aquesta del Paratge Occitan.

Serà una faiçon pacifica de mostrar al pòble francés : avem pas oblidar los massacres de la vièlha conquèsta, lo colonialisme contunha...

Vos esperam fiers e nombroses

sul Plô [plan] de LAVAUR

a comptar de 14:30 oras le dimenge 17 de mai 2009

 

Retorn L'amistat històric entre els Catalans i el Occitans